Not: Bu tamamen kurgusal bir çalışmadır. Yine gelecekten günümüze doğru bakarak hayali bir yazı yazıyorum. Yazılım üretim standartlarının diğer pekçok sektörün standartları ile çok ilgisiz bir konumda olması önceden beri üzerinde düşündüğüm bir konu. Ama teknik,sıkıcı, karmaşık bir yazı yazmak istemedim. Olası bir gelecek hayalinde söyledim söyleyeceklerimi. Buyrunuz:

Bunun böyle büyük bir etki yapacağını kim bilebilirdi ki?

2010'lu yılların sonlarına doğru yeni bir yazılım geliştirme ortamı oluşturuldu. Yaygın kullanılmakta olan .net ve java dil ve ortamlarından çok daha farklı bir yaklaşımı vardı. Yazılımcıyı neredeyse ortadan kaldırıyordu. Çünkü konuşma diliyle programlar oluşturulmasına imkan tanıyordu.

Geliştiren firma, eski devleri gafil avlamıştı. Çok niş bir alanmış gibi duran bir girişim hızla yaygınlaşmaya başladı. Bir sene geçmeden yeni dili kullanan insan sayısı bir milyonu geçmişti. Risk sermayesi şirketleri girişimin sahibi üç genci paparazzilerden beter bir takibe almıştı. Herkes onlara para vermek istiyordu.

Eski devler köşeye sıkıştırılmışlığın verdiği çaresizlikle kendi ürünlerini hızla dönüştürme çabasına giriştiler.

Artık herkes bir programcı olabilirdi. 100 milyon nüfusu olan bir ülkede eskiden onbinler seviyesinde satış potansiyeli olan yazılım geliştirme ortamlarına karşılık yeni sistemin milyonlarca kişiye satılma potansiyeli vardı.

Tüm hız rekorları alt üst olmaya başladı. Yazılımın önceden beri hatalara daha tahammüllü ortamı, yeni hız rekorlarıyla eski Batı günlerini aratmayacak bir karmaşaya ulaştı. Kaostan yenilik doğar, kaos gelişimin tetikçisidir gibi sloganlar havada uçuşuyordu.

Ve bir gün, kaçınılmaz olan inanılmayacak bir ölçekte ortaya çıktı: Yazılım hataları sanal olmaktan çıkıp gerçek dünyada devasa bir etki yapabileceklerini gösterdiler.

Bir risk sermayesi şirketinin genel müdürünün doğrudan kendisinin balıklama yeni fırsatlara dalması sürecin başlangıcı oldu.

Kendi kurduğu şirkette, baş yaratıcı yönetmen oldu. Şirketine olmayacak insanları topluyordu. Çalışanların büyük bir kısmı 16 yaş altıydı. Yarının dünyasının programlarını yarının profesyonelleri geliştiriyor diyordu röportajlarda. Yeni platformun sağladığı imkanlar, gencecik beyinlerin çılgın ve sınırlanmamış hayalgücü ve deneyimli risk sermayecisinin bir o kadar çılgın ama gelişmiş ve kompleks senaryoları birleşince, yazılım dünyası bambaşka bir görünüm kazandı.

İnsanların sanal dünyayla etkileşimini çok daha zenginleştiren eğitimden eğlenceye kadar onlarca uygulamayı bir yıl içinde leblebi gibi saçmaya başladılar dünyaya. Bir yandan gen teknolojileri üzerine çalışan programlar, diğer yandan daha önce görülmemiş boyutlarda iletişim ağlarında çok boyutlu sanal yaşam uygulamaları…

Kullanıcılar üç ayda bir yeni sürüme geçmemiş olurlarsa, kendilerini yaşlanmış hissetmeye başlamışlardı.

İlk ölümlerin gerçekleşmesi iki üç yıl sonra oldu.

Beyin kapasitesinin belirli yönlerini sürekli ve çok yoğun kullanan kişilerde oluşan daha önce rastlanmamış ölümcül hastalıklar ortaya çıktı. Trafik yönetimi gibi kritik konularda yeterince test edilmeden kullanıma alınan uygulamalar başlangıçta büyük verimlilik sağladı ama bir iki yıl sonra geriye dönüp veriler incelendiğinde yeni sistemlerin ölümlü kaza oranlarını ikiye bazı yerlerde üçe katladığı ortaya çıktı. Uçak düşmesine kadar varan çeşitli olaylar sanal alemin köşelerinde fısıltılarla başlayarak hızlı yükselen yeni şirketin uygulamalarına bağlanmaya başladı.

Ve dünyanın önde gelen ülkelerden birinin bir mahkemesi, yazılım ürünlerinde onlarca yıldır kanıksanmış kısıtlı sorumluluk sözleşmelerini geçersiz kıldı. Giderek artan toplumsal infialin tetiklemesiyle üst mahkemeye kadar olan süreç çok hızlandı. İnsanlar bir yandan yeni yazılım ortamıyla kendi yazılımlarını teknik birikim olmadan üretebilmek ve parlayan yeni şirketin sunduğu yazılım ürünlerini kullanmaktan vazgeçemezken, bir yandan da hayatlarından endişe eder hale gelmişlerdi.

Yüksek mahkeme, yazılım üretim standartlarına ilişkin kararlar aldı.

Kısıtlı sorumluluk sözleşmeleri geçersiz kılındı. Hata ayıklama süreçleri ve hatalılık oranları ile ilgili hukuksal sonuçları çok ağır sorumluluklar getirildi.

Bazı büyük yazılım devleri, onlarca yıllık kazançlarını ve birikimlerini açılan mahkemelerde hızla kaybetmeye başladılar.

Sorumluluklar o kadar ağırlaştı ki, artık ana bir yazılım ürününün yeni bir sürümü en erken beş yılda çıkıyor.

Hayat artık sanki daha yavaş akıyor. Hiç kimse böyle daha mı iyi yoksa daha mı kötü olduğundan emin değil henüz.