Adresleme aralığı: Dinamik yönetim

32-Bit işlemcilerdeki adresleme alanında Windows ve kurulu programlar için büyük sınırlamalar var. Mesela varsayılan olarak Windows-çekirdeği 2 GB'tan daha büyük olamıyor.

Eğer donanım sürücüleri, dosya sistemi önbelleği ve yığın için daha fazla yer gerekirse bu durum bir problem haline gelir. Windows XP'nin bellek yöneticisi daha sistem başlangıcında tekil bileşenlerin ne kadar yer kaplayacağını sabitliyor. Problem: Gittikçe şişen ön bellek, yığında daha çok yer varken sınırlarına ulaşır. Yığın için kullanılan alanın ön belleğe aktarılması da mümkün değildir. İşte tüm bu anlamsız sınırlamaların ortadan kalkması için Vista'da çekirdeğin adresleme aralığı dinamik olacak şekilde değiştirildi.

Bu dinamik sistem çalışma anındaki ihtiyaca göre bölümlere dağıtılan adresleme alanlarını büyültüyor veya küçültüyor. Sonuç olarak donanım sürücüleri daha fazlasını istediğinde sanal bellek büyüyebilir ve daha azı istendiğinde ise küçültülebilir.

Linux ve Mac OS X'te katı sınırlamalar yok. Gerçi bu işletim sistemleri de çekirdeğin toplamda kaplayacağı miktar konusunda sınırlama koyuyor. Fakat temelde tekil bileşenler biçimleri dâhilinde sınırlandırılmıyor. Bu yüzden Windows'un aksine bu işletim sistemlerinde çekirdek ve sürücü alanları için sabit bir dağıtım yok.

Günlük Windows kullanımında birçok hata oluşabiliyor fakat bunlar genellikle işletim sisteminin kendisinden değil, programlardan kaynaklanıyor. Programlar işlem yöneticisinin düzeltmesi gereken hatalar çıkarır. Örnek: Basit bir güncelleme sadece hatayı kaldırmakla kalmaz, bilakis programın farklı bölümlerini yeniden derler. Peki, bir güncelleme daha değişikliklerin yarısı yapılırken çökerse ne olur? Eğer Windows Update veya virüs tarayıcısı güncellemesi söz konusu olursa problem daha da karmaşık hale gelir. İstenmeyen yan etkilerin oluşmaması için işlem yöneticisi sistemde yapılan tüm değişiklikleri takip eder ve hata durumunda bunları geri alır. Prensip: Ya tüm değişiklikler gerçekleştirilir ya da hepsi geri alınır.