Kullanıcı hesabı denetimi (UAC)

Vista ile her şey baştan aşağı değişiyor. Bu bağlamda Microsoft, geniş güvenlik önlemlerinin yanında, işletim sisteminin önemli bileşenleri arasına Kullanıcı hesabı denetimini de (UAC) ekledi. Kullanıcı hesabı denetimi, güvenliği tehlikeye sokacak herhangi bir işlem gerçekleştirilmek istendiğinde sizi uyarıyor ve işleme devam edip etmeyeceğinizi onaylamanızı istiyor. Böylece kullanıcıdan habersiz sisteme yüklenmeye çalışan virüsler engellenmiş oluyor. Bu özellik hem standart kullanıcı hesabı hem de yönetici hesabı için geçerli.

Bu sayede standart kullanıcı hesabındaki kısıtlamalar ve Windows XP'de olduğu gibi en ufak bir işlem için yönetici hesabına geçiş zorunluluğu ortadan kalkmış. Eğer standart kullanıcı hesabını kullanıyorsanız ve sistemde program yüklemek gibi bazı değişiklikler yapmak istiyorsanız, yönetici parolasını girmeniz yeterli. UAC, yönetici hakları gerektiren herhangi bir işlemi gerçekleştirmeden önce karşınıza ufak bir uygulama olarak beliriyor ve yönetici şifresini girdikten sonra size gerekli olan hakları sağlıyor. Vista'da yönetici haklarına sahip olsanız bile, güvenlik nedeniyle Internet Explorer'ı dahi kısıtlı haklarla kullanabiliyorsunuz. Sonuçta tarayıcınızın sisteme herhangi bir yazılım yükleme gibi bir hakka sahip olması iyi olmayabilir. Bilakis yüklemesi gerekirse de, yapmanız gereken yönetici şifresini girip gerekli hakları sağlamak olacaktır.

Bu da demek oluyor ki, yöneticiler bile herhangi bir uygulama yönetici hakları gerektirene kadar standart kullanıcı olarak çalışabilecek. Bu sayede zararlı yazılımlar Windows XP'ye oranla sisteme yönetici modunda dahi daha az zarar verecek.

Vista altında çalışan ve standart kullanıcı hesabı ile çalışmayan eski uygulamalar ise dosya sisteminin ve Kayıt Defteri'nin sanallaştırılması ile çalıştırılabiliyor: Bu bağlamda işletim sistemi bu uygulamalara her kaynağın sanal bir sürümünü sunuyor. Örneğin bir uygulama Kayıt Defteri'ndeki verileri değiştirmek istiyorsa, Vista bu uygulamaya değiştirmek istediği Kayıt Defteri anahtarının bir kopyasını sunuyor ve Kayıt Defteri veritabanına doğrudan hiçbir erişime izin vermiyor. Bu sayede her uygulama, sistem kaynaklarına doğrudan erişimi olduğuna inanıyor.