Artemis II mürettebatı Dünya'ya döndü: Ateş topundan Pasifik’e

İnsanlığı Dünya’dan en uzağa taşıyan tarihi Artemis II görevi nihayet bitti. Dört astronotu taşıyan Integrity isimli Orion kapsülü, Pasifik Okyanusu’na sorunsuz bir iniş yaptı. Uzay aracı, Türkiye saatiyle Cumartesi 03.07 sularında San Diego açıklarında sulara gömüldü. Dokuz gün süren bu Ay yolculuğu, NASA’nın deyimiyle "tam anlamıyla örnek bir iniş" ile taçlandı. Astronotların durumu gayet iyi. Kapsül suya değer değmez beş hava yastığı hemen şişti ve aracı dengede tuttu. Kapılar açılmadan önce kapsülün soğuması için bir süre beklendi. Bu yazımız da ilginizi çekebilir: Artemis 2 astronotlarının kıyafetleri neden turuncu? Ateş topunun içinde bir pilot Dönüş operasyonu görevin en riskli kısmıydı. Pilot Victor Glover, daha yola çıkmadan önce bile aslında sadece bu anı düşündüğünü söylüyor. Atmosferden geçerken bir ateş topunun içinde olma hissini "başlı başına etkileyici" olarak tanımlayan Glover, yaşadıklarını sindirmesinin biraz zaman alacağını belirtti. Atmosferden sekmemek için tam isabet şart Orion kapsülünün Dünya’ya girişi adeta bir iğne deliğinden geçmek gibiydi. Uzay aracı atmosfere girmeden hemen önce servis modülünden ayrıldı ve ısı kalkanını öne çıkardı. Kapsülün atmosfere girdiği açı o kadar kritik ki, bir derecelik hata bile ya aracın yanmasına ya da atmosferden bir taş gibi sekip uzaya geri fırlamasına neden olabilirdi. Ancak mühendisler hesabı tam tutturdu ve araç hedeflediği noktaya ulaştı. Güneş kadar sıcak bir iniş Uçuş direktörü Rick Henfling, asıl eğlencenin 122 kilometre yükseklikte başladığını söylüyor. Orion, atmosfere daldığı an ısı kalkanı yaklaşık 2.700°C sıcaklığa ulaştı. Bu, Güneş yüzeyindeki sıcaklığın yarısı demek. İlk insansız görevde bu kalkan biraz hasar almıştı ama bu kez mühendisler giriş açısını ince ayarla değiştirerek sorunu tamamen çözdü. Altı dakikalık derin sessizlik Atmosfere girişten sonra yaklaşık altı dakika boyunca tüm iletişim kesildi. Bu korkutucu sessizliğin sebebi fizik kuralları: Araç o kadar hızlıydı ki çevresindeki havayı plazmaya çevirdi ve radyo sinyallerini engelledi. İletişim geri geldiğinde Orion artık 46 kilometre yüksekliğe inmiş ve iniş alanına iyice yaklaşmıştı. Paraşütler devreye giriyor Saatte 40 bin kilometreden fazla hızla gelen bir aracı durdurmak kolay değil. Orion, önce atmosferin direncini kullanarak yavaşladı. "Uçan bir tuğla" gibi tasarlanan kapsül, havaya çarparak hız kesti. Astronotların bu sarsıntıdan zarar görmemesi için iniş süreci beş dakikaya yayıldı. Son aşamada ise dev paraşütler sahneye çıktı. Önce hızı saatte 322 kilometreye düşüren fren paraşütleri, ardından da hızı saatte 32 kilometreye indiren ana paraşütler açıldı. Bu sayede dört astronot okyanusa yumuşak bir dokunuş yaptı.Güvenli kollar Kurtarma ekipleri inişten hemen sonra astronotları botlarla karşıladı. Orion programı yöneticileri, ekibi iki saat içinde tam teşekküllü bir sağlık birimine ulaştırmayı planlıyor. Bu, son 50 yılda insanların yaptığı en hızlı atmosfer girişi olarak tarihe geçti. NASA ekibi, astronotlar karaya ayak basana kadar nefeslerini tutsa da operasyon kusursuz ilerledi.