İnsan zihni, ortam şartlarından veya beklenmedik hislerden kolayca etkilenebilecek bir yapıya sahip. Örneğin 1998 senesinde İngiliz mühendis Vic Tandy, çalıştığı laboratuvarda garip bir gölge gördüğünü öne sürmüştü. Olayın temeline inildiğinde, havalandırma sisteminden yayılan ve insan kulağının algılayamadığı frekanstaki ses dalgalarının bu karartı hissine yol açtığı saptanmıştı.
Çelik bir kılıcın titreşmesiyle fark edilen bu düşük frekanslı sesler gibi, elektronik aletlerin veya ortamdaki minerallerin yaydığı elektromanyetik alanlar da kişide doğaüstü bir güçle karşılaşmış hissi yaratabiliyor. Goldsmiths University of London araştırmacıları, bahsedilen çevresel etkenlerin insan psikolojisine etkisini doğrudan ölçmek adına özel bir alan kurguladı. Dairesel, tamamen boş ve loş şekilde hazırlanan bu oda soğutuldu; içeride belirli noktalara gizli infrason ile elektromanyetik alan kaynakları yerleştirildi. Katılımcılar 50 dakika boyunca bu "yapay perili odada" tutuldu ve hissettikleri her farklı durumu kaydetmeleri istendi. Deneye katılanların büyük bölümü şiddetli korku, baş dönmesi veya vücutlarında garip hisler yaşadıklarını beyan etti.
Gizemli deneyimlerin asıl nedeni telkin çıktı
Çalışmanın nihai verileri incelendiğinde oldukça ilginç bir tablo söz konusu. Katılımcıların yaşadığı korku veya sıra dışı durumların, odadaki elektromanyetik dalga ya da infrason yayılan bölgelerle hiçbir bağlantısı yoktu. Yaşanan ürkütücü algıların arka planında ortamdaki fiziksel dalgalar değil, kişilerin nörolojik hassasiyeti ve telkine açık olmaları yatıyordu. Kısacası insan zihni, perili olduğu söylenen bir yerde paranormal deneyimler yaşayacağına dair beklentiye girdiğinde bu hisleri kendisi üretiyordu.