Dünya haritasına baktığımızda tropikal bölgelerin okyanus kıyılarını yerle bir eden devasa fırtınaların, gezegenin tam ortasındaki ince şeride hiç uğramadığını fark ederiz. Kasırga, tayfun ya da siklon olarak adlandırılan bu devasa atmosfer olayları, okyanus üzerindeki gizemli bir engele takılmış gibi ekvator çizgisinin yakınından bile geçmez. Meteoroloji dünyasının bu en tehlikeli mekanizmaları, dünyanın merkezinde adeta aşılmaz bir sınırla karşılaşır.
Bir fırtınanın devasa bir kasırgaya dönüşebilmesi için okyanus suyu sıcaklığının en az 26 santigrat dereceye ulaşması şart. Isınan suyun üzerindeki hava hızla yükseldiğinde, deniz yüzeyinde ani bir alçak basınç alanı doğar. Çevredeki rüzgarlar bu boşluğu kapatmak için merkeze doğru ilerlerken, devreye Dünya'nın kendi ekseni etrafındaki dönüşünden kaynaklanan "Coriolis kuvveti" girer.
Gezegenin dönüş hızı, düz ilerleyen hava akımlarını saptırarak fırtınanın kendi etrafında dönmesine yol açar. Bu sapma, yarım kürelere göre farklılık gösterir. Kuzey Yarım Küre'deki fırtınalar saat yönünün tersine dönen bir girdaba dönüşür, Güney Yarım Küre'dekiler ise saat yönünde hareket eder.
Sıfır noktasındaki sönümlenme
Ekvator çizgisi ve etrafındaki 300 kilometrelik alan, sıcak su şartını fazlasıyla karşılamasına rağmen kasırgalardan tamamen uzaktır. Çünkü tam ekvator çizgisi üzerinde Coriolis etkisi sıfıra iner. Dönüşü tetikleyecek fiziksel güç olmayınca, şiddetli rüzgarlar bir araya gelse bile o bildiğimiz spiral kasırga yapısı bir türlü oluşamaz. Tarihte sadece 2003 yılındaki Vamei Tayfunu ekvatorun 150 kilometre yakınında ortaya çıktı fakat uzmanlar bunun yüzyılda bir görülecek bir istisna olduğunu söylüyor.
Aynı fiziksel kurallar, oluşmuş bir kasırganın ekvator çizgisini geçmesini de tamamen engeller. Kuzeyde saat yönünün tersine dönen bir fırtınanın güneye geçmesi demek, önce durması ve ardından yön değiştirip saat yönünde dönmeye başlaması demektir. Hareket halindeki bir kasırganın bu dönüşü tersine çevirmesi imkansız olduğundan, ekvator çizgisi geçilemeyen bir sınır olarak kalır. Dönüş enerjisini kaybeden fırtınalar bu çizgiye yaklaştıklarında anında sönümlenir. Böylece dünyanın tam ortasındaki bu şerit, tropikal fırtınaların asla giremediği güvenli bir sığınak işlevi görür.