Çok kişi bilmese de Sony, PlayStation 2 döneminde oyun konsolu ile ev eğlence sistemini tek cihazda birleştirmeyi deneyen sıra dışı bir ürün geliştirmişti. Yalnızca Japonya'da satışa çıkan PSX, PS2 oyunlarını çalıştırmasının yanında televizyon yayınlarını kaydedebiliyor, DVD yazabiliyor ve dahili TV alıcısıyla bir medya merkezi gibi kullanılabiliyordu. Ancak yüksek fiyatı ve karmaşık konumlandırması, bu iddialı cihazın ömrünü oldukça kısa tuttu.
PSX adı da başlı başına bir karışıklık kaynağıydı. Sony, aynı ifadeyi daha önce ilk PlayStation'ın geliştirme sürecindeki dahili kod adı olarak kullanmıştı. Aralık 2003'te piyasaya çıkan yeni PSX ise ilk PlayStation'ın farklı bir sürümü değil, PlayStation 2 altyapısını tüketici elektroniği özellikleriyle bir araya getiren ayrı bir üründü.
Sony'nin doğrudan PlayStation departmanı yerine kendi markası altında pazarladığı PSX, tam işlevli bir PlayStation 2 konsoluydu. Bunun yanında dijital video kaydedici, DVD yazıcı ve dahili televizyon alıcısı gibi özelliklere sahipti. Standart PlayStation 2'den ayrıldığı önemli noktalardan biri de dahili depolama alanıydı. PSX, 160 GB ve 250 GB sabit disk seçenekleriyle satışa çıktı. Böylece televizyon yayınlarının kaydedilmesi ve diğer medya işlevleri için ayrıca bir depolama çözümüne ihtiyaç duyulmuyordu.
Cihazın Sony'nin sonraki ürünlerine bıraktığı en önemli miraslardan biri ise kullanıcı arayüzü oldu. PSX, daha sonra PlayStation 3'te de kullanılan XrossMediaBar, yani XMB arayüzünü kullanan ilk Sony sistemi olarak öne çıktı. Satışlar başlangıçta tamamen olumsuz değildi. PSX'in ilk haftasında 100 bin adet satıldığı belirtilse de bu ivme kalıcı olmadı. Talebin kısa sürede düşmesinin ardından Sony, cihazın üretimini 2005'in başlarında sonlandırdı.
Fiyat farkı PSX'in önündeki en büyük engellerden biriydi
PSX'in pazardaki konumunu zorlaştıran başlıca unsurlardan biri fiyatıydı. Cihazın piyasaya çıktığı dönemde standart PlayStation 2'nin Japonya'daki fiyatı 19 bin 800 yene kadar gerilemişti. Buna karşılık 160 GB depolamalı PSX 79 bin 800 yen, 250 GB'lık model ise 99 bin 800 yen fiyat etiketi taşıyordu. Sony böylece yalnızca oyun oynamak isteyen tüketicilerden çok daha yüksek bir bedel talep eden, aynı zamanda DVR ve DVD kaydedici görevlerini de üstlenen bir ürün sunmuş oldu. Ancak farklı kullanım alanlarını tek cihazda toplama fikri, PSX'in hangi tüketici grubuna hitap ettiği konusunda belirsizlik yarattı.
Şirket içindeki geliştirme süreci de bu sorunu büyüttü. Sony'nin oyun tarafı ile DVD geliştirme ekibi arasındaki iletişim eksikliği, cihazın ne yalnızca bir oyun konsolu ne de yalnızca bir dijital video kaydedici olarak konumlandırılabildiği hibrit bir yapıya dönüşmesine yol açtı.
PSX neden Japonya dışına çıkmadı?
PSX'in DVR tarafı Japon televizyon yayın sistemlerine göre hazırlanmıştı. Cihazın Amerika ve Avrupa gibi pazarlara taşınması, farklı yayın standartları ve düzenlemeler nedeniyle ek uyarlama ve hukuki maliyetler doğuracaktı. Bu nedenle Sony, PSX'i Japonya dışına çıkarmadı.
Böylece PS2 ile PS3 arasındaki döneme denk gelen bu sıra dışı Sony denemesi oldukça kısa sürdü. İlk PlayStation'ın 102 milyon adetlik satış başarısıyla aynı adı paylaşmasına rağmen PSX, iki yılını bile tamamlayamadan piyasadan çekildi. Buna karşın XMB arayüzü gibi bazı fikirleri Sony'nin sonraki ürünlerinde yaşamaya devam etti.