Bir kedinin karnını sevmek için elinizi uzattığınızda beklediğiniz tepki her zaman mırlama olmayabilir. Birkaç saniye önce sakince duran kediniz bir anda kıvrılabilir, elinizden uzaklaşmaya çalışabilir, hatta sizi tırmalayabilir.
Benzer tepkiler patilerine veya kuyruğuna dokunduğunuzda da ortaya çıkabilir. Üstelik bu davranışların nedeni yalnızca kedinizin o anki ruh hali değil. Kedilerin vücutlarının belirli bölgelerine dokunulmasından hoşlanmamasının ardında anatomik özellikleri ve binlerce yıllık hayatta kalma içgüdüleri bulunuyor.
Köpeklerle karşılaştırıldığında kedilerin fiziksel temasa karşı daha seçici davranması, evrimsel geçmişleriyle yakından ilişkili. Kediler doğada yalnızca avlanan hayvanlar değil, aynı zamanda başka yırtıcıların hedefi olabilen canlılar. Bu nedenle kendilerini savunmasız bırakabilecek hareketlere karşı oldukça hassaslar.
Kediler neden karınlarının sevilmesini istemiyor?
Kedilerin karın bölgesini koruma eğiliminin temelinde hayati organlarının konumu yatıyor. Kalp ve akciğerler göğüs kafesi tarafından korunurken karaciğer, mide ve bağırsak gibi organlar karın bölgesinde daha savunmasız durumda bulunuyor.
Kedilerin karınlarının altında, primordial kese olarak adlandırılan özel bir deri ve yağ tabakası da var. Bu yapı karın bölgesine ek koruma sağlasa da kedilerin buraya dokunulmasını tehlike olarak algılamasını tamamen engellemiyor.
Köpeklerin de benzer anatomik özellikleri bulunmasına rağmen kedilerin doğadaki konumu farklı. Kır kurtları, diğer köpekgiller ve yırtıcı kuşlar kedileri avlayabiliyor. Dolayısıyla karınlarını korumaları, tehlikelerden kaçınmalarına yardımcı olan bir içgüdü olarak gelişmiş durumda.
Bu yüzden bir kedinin sırtüstü uzanarak karnını göstermesi, mutlaka o bölgenin okşanmasını istediği anlamına gelmiyor. Kendini rahat hissetse bile karnına dokunulması savunma tepkisini tetikleyebilir.
Kuyruklarına dokunulmasından neden rahatsız oluyorlar?
Kuyruk da kedilerin korunmaya ihtiyaç duyduğu bölgeler arasında. Bir avcı tarafından kovalandıklarında kuyrukları ve kuyruk sokumları, arkadan gelen saldırılara açık hale geliyor. Bu nedenle söz konusu bölgelere beklenmedik bir dokunuş, kedinin kendisini tehdit altında hissetmesine yol açabiliyor.
Kuyruk bölgesindeki hassasiyet her kedide aynı düzeyde değil. Bazıları kuyruk sokumlarının okşanmasından hoşlanırken bazıları bu temasa hemen tepki verebiliyor.
Önemli olan, kedinin verdiği işaretleri doğru okumak. Okşama sırasında aniden başını çevirmesi, vücudunu kıvırması veya uzaklaşmaya çalışması, fiziksel teması sürdürmek istemediğini gösterebilir. Bu işaretler dikkate alınmadığında tıslama, tırmalama ve ısırma gibi daha belirgin savunma davranışları ortaya çıkabiliyor.
Patilerinin tutulmasını neden sevmiyorlar?
Kediler için patiler yalnızca yürümeyi sağlayan uzuvlar değil, aynı zamanda hayatta kalmalarını mümkün kılan önemli araçlar. Tehlikeli bir durumla karşılaştıklarında ilk savunma yöntemleri çoğunlukla kaçmak. Patilerinin tutulması ise hareket özgürlüklerini kısıtladığı için rahatsızlık yaratabiliyor.
Kaçmanın mümkün olmadığı durumlarda kediler, patileriyle saldırganı uzaklaştırmaya çalışıyor. Dolayısıyla bu uzuvların serbest kalması hem kaçış hem de savunma açısından büyük önem taşıyor.
Patilerin anatomik yapısı da dokunmaya karşı hassasiyetlerini artırıyor. Bilek çevresinde bulunan ve bilek bıyıkları olarak bilinen özel kıllar, kedilerin çevrelerini algılamasında rol oynuyor. Pati yastıkçıkları ise dokunmaya ve sıcaklık değişimlerine karşı oldukça duyarlı.
Bu özellikler bir araya geldiğinde, insanların sevimli bulduğu pati okşama hareketleri kediler için rahatsız edici bir deneyime dönüşebiliyor.
Peki kediler en çok nerelerinin sevilmesinden hoşlanıyor?
Davranış uzmanlarına göre kedileri okşamak için genellikle en uygun bölgeler kulakların tabanı, yanaklar ve çene altı. Bu alanlarda yoğunlaşan koku bezleri, kedilerin sosyal iletişiminde önemli bir rol üstleniyor.
Kediler, birbirleriyle yakınlık kurarken bu bölgelerini sürterek koku bırakabiliyor. İnsanlara karşı benzer davranışlar sergilemeleri de sosyal bağ kurma biçimlerinin bir parçası. Dolayısıyla yanaklarının veya çenelerinin okşanması, birçok kedi için daha olumlu bir deneyim olabiliyor.
Yine de bütün kedilerin aynı dokunuşlardan hoşlandığını söylemek mümkün değil. Bazı kediler karınlarının sevilmesine izin verirken bazıları kuyruklarına dokunulmasından bile keyif alabiliyor. Her kedinin karakteri, deneyimleri ve fiziksel temas tercihleri farklı.
Uzmanların ortak tavsiyesi, kedinin beden dilini takip etmek ve istemediği bir teması sürdürmemek. Başını hızla çevirmesi, uzaklaşması veya huzursuzluk belirtileri göstermesi halinde okşamaya ara vermek, kedinin kendisini daha güvende hissetmesini sağlıyor.